Fil 11 Blog #4: Ukol sa Dula

Marami akong masasabi ukol sa aking karanasan sa pagnuod ng mga dulang ‘Mga Santong Tao’ at ‘Ang Sistema ni Propesor Tuko’, ngunit hindi naman ata iyon yung paksa ng blog na ito. Hehehe. :”) whoops!. Anwayz (jeje ba o conyo?) ito ang masasabi ko sa mga dulang napanuod namin.

Una. Ang gwapo ng katabi ko! HEHEHE. Sorry, hindi maka-get over. Basta. Eto na 🙂

“Mga Santong Tao” 

Ang dulang ‘Mga Santong Tao’ ay isang uri ng tradisyonal na panitikan dahil…

Nauuna na dito ang tiyak na istruktura ng diyalogo. Tulad narin sa istruktura ng mga dula sa panahon ni Shakespeare, ang diyalogo sa dulang ito ay may tiyak na istruktura at may tugma pa, kaya naging medyo mahirap intindihin ang kwento sa unang bahagi ng dula. Kailangan talaga na makinig ng maayos ang manunuod upang mas maunawaan niya ang dulang ipinapanood.Pero kahit naman malalim ang pananalita ng mga tauhan, hindi magiging mahirap-hirap intindihin ng kabuoan ang dula kung nakikinig at hindi natutulog o nagkikipag-usap sa iba ang manunuod (buti nalang hindi ako ganoon!) Ang pangalawa at huli kong dahilan ay ang mga tampok na tauhan, na nagpakita ng isteryotipiko na sikat sa panahon ng Espanyol: ang malanding prayle, ang sakristan mayor at ang piskal. Ngunit ang naiiba ay ang bida ng dula na si Titay, na hindi naman tulad sa karaniwang mahinhin na dalaga na madaling naabuso ng mga prayle sa dating panahon.

“Ang Sistema ni Propesor Tuko”

Masasabi ko na isang halimbawa ng modernismong panitikan ang pangalawang dula dahil rin sa diyalogo nito. Naging mas madali magkaroon ng koneksyon ang manunuod sa dula hindi lang dahil nakakatawa ang pinagsasabi ng mga aktor sa entablado, dahil narin na madaling intindihin ang diyalogo dahil sa paggamit ng mga ‘pop culture references’ (i.e. Phillip Phillips, Charice Pempengco..). Tulad ng modernismong panitikan, malaya rin ang ayos ng diyalogo at wala itong tiyak na istruktura. Dahil dito, naging mas madaling intindihin ang pananalita sa dulang ito.

Ang pangalawang dahilan ay ang pagpakita ng realismo sa kwento. Hindi tulad ng unang dula na nagkaroon ng tusong bida na babae pa na medyo idealistiko ata, ipinakita ng ‘Ang Sistema ni Propesor Tuko’ ang realidad ng kalagayan ng edukasyon sa Pilipinas sa kasalukuyang panahon. Ginamit ng direktor ang props, ang mga kasuotan ng aktor at ang buong entablado upang makatulong sa pagpakita sa manunuod ng isang accurate na litrato ng realidad ng edukasyon. Hindi lang siya gumamit ng kahit anong props upang ipakita ang kanyang nais ibahagi sa kanyang mga manunuod, at dahil dito mas naenhance ang dulang ipinapalabas sa entablado.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s